تبليغاتX
صهبای رضوان

صهبای رضوان

بیا سپیده که آمد صدا کنیم خدا را ........ و تا افق برسانیم دست سبز دعا را

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايد ها
...

هر روز بي تو
روز مبادا است !
     (
قیصر امین پور)

**************************

استاد عزیز، قیصر بزرگوار !

ای کسیکه بزرگوارانه سرودی :

       و قاف

                    حرف آخر عشق است             آنجا كه نام كوچك من               آغاز مي‏شود!

امروز سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶ را فراموش نخواهیم کرد .

 روزي كه سحر گاهانش چنگي به بال نسيم صبح گاهي انداخته و دل به ديدار يار باخته و سر از پا نشناخته دعوتش را لبيك گفتي و با موسيقي سحري در سماعي پرشور،صبح وصال را به جشن و پايكوبي نشستي .

اکنون ما با اشعار دوست داشتنی ات مشق خاطره می کنیم.

               حسرت هميشگي

        حرفهاي ما هنوز ناتمام ...
         تا نگاه مي‌كني : 
                                 وقت رفتن است
         باز هم همان حكايت هميشگي !
         پيش از آن كه با خبر شوي !
         لحظه عزيمت تو ناگزيز مي‌شود
         آي ...
         اي دريغ و حسرت هميشگي ! 
         ناگهان
                         چقدرزود 
 
                               دير مي‌شود !

        الفباي درد               

        الفباي درد ازلبم مي‌تراود
        نه شبنم ، كه خون از شبم مي‌تراود

        سه حرف است مضمون سي‌پاره دل
        الف . لام . ميم . از لبم مي‌تراود

        چنان گرم هذيان عشقم كه آتش
        به جاي عرق از تبم مي‌تراود

        زدل بر لبم تا دعايي برآيد
        اجابت زهر ياربم مي‌تراود

                       ز دين ريا بي نيازم ، بنازم
                       به كفري كه از مذهبم مي‌تراود

روحش شاد .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 8 آبان1386ساعت 14:46  توسط رضوان  |